اسلام ناب



كسانى كه از سرچشمه ها و ریشه ها آغاز كرده اند و از اعماق كاویده اند و انسان را نه در محدوده ى هفتاد سال دنیا كه در وسعت هستى دیده اند و به ضرورت وحى و رسالت و اضطرار به حجت و امام رسیده اند و با امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) خود آشتى كرده اند و از عشق و محبت به او سرشار شده اند، مى توانند در برابر تمامى شبهات عتیق و جدید بایستند و سرود زیباى تؤ تى اكلها كل حین باذن ربها را سر دهند و در راه او، هستى خود را فدا كنند و چشم به راه آمدنش ‍ باشند.
كور است چشمى كه او را نبیند و ضرورت وجودش را كه كلید معناى هستى است ، نیابد. آن جا كه تو نیستى ، تاریخ هم رنگ مى بازد.
من ، تو را همراه آدم و نوح و ابراهیم دیدم و بشارت تو را از زبان رسول و على و فاطمه و سجاد و صادق و عسكرى علیهم السّلام شنیدم . بى تو، هستى بى روح و تاریخ ، كلاف سردرگمى بیش ‍ نیست .
تو مطلوب خدا و مقصود انبیا و محبوب اولیایى . تو فریاد عطش ‍ همه ى اعصار و قرونى ، تو عصاره ى خلقتى .
مى گویند: تو نیستى . چه یاوه اى ؟! من تو را با ذره ذره ى سلول هایم و از عمق جانم ، مى خوانم . مگر مى شود بى تو زنده بود؟ آن ها كه این راه را مى روند، سر در وادى تیه مى سایند و چاره اى جز بازگشت زیان بار ندارند.
كورباد آن چشمى كه تو را نبیند. من ، تو را بر بال ملایك و گلبرگ هاى نیلوفر و ترانه ى باران دیدم . من تو را در شكستن دیو و فروزش فرشته و هشت سال رویارویى تمامى ایمان در برابر تمامى كفر و در صلح سبز و فراق روح اللّه و آمدن روح الامین دیدم .
جرقه ى مشرق
نوید آواى تو بود
و فریاد مرا كه مى رفت
تا در فصل آخر تاریخ گم شود
از انجماد فسردن رهایى داد
اى نوید آزادى از هرچه انجماد و فسردن
باز آ كه در هوایت خاموشى جنونم
و بى زلال چشمت ، تنهایى حضورم .

منبع: انتظار/ بنیاد فرهنگى حضرت مهدى موعود(عجل الله تعالی فرجه)




طبقه بندی: راهنما شناسی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
به اشتراک گذاری:

نوشته شده در تاریخ : شنبه بیست و سوم بهمنماه سال 1389 توسط : احمد صادقی