اسلام ناب

سلام دوستان عزیز امیدوارم طاعات و عباداتتان مورد قبول درگاه الهی قرار گرفته باشد. به امید خدا در این روزهای با برکت و معنوی مباحثی را شروع می کنیم با عنوان" راههاى تقویت باورهاى دینى" که حتما مثل گذشته ما را در این مباحث همراهی می فرمائید.
یکی از راههائى که موجب تقویت باورهاى دینى می شود "تداوم  یاد خدا" می باشد.

قرآن مى‏فرماید یاد خداوند سبب اطمینان و آرامش قلوب مى‏شود:

الَّذِینَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد: 28)

همان كسانى كه ایمان آورده‏اند، دلهایشان به یاد خدا مطمئن و آرام است. آگاه باشید با یاد خدا دلها آرامش مى‏یابد.

ریشه‏هاى نگرانى انسان‏ها گاهى ناشى از بى هدفى و بى هویتى است. گاهى دلهره آدمى به جهت نبود افق روشن در آینده اوست. گاهى گناهان و كوتاهى‏هاى انسان همچون كوهى در مقابل مسیر حركت آدمى قد علم كرده و مانع پیشرفت آدمى مى‏شود. ارتباط با سرچشمه هستى و تداوم آن ضمن گره گشایى، باورهاى آدمى را تقویت مى‏نماید. به زندگى انسان معنى داده و حوادث و اتفاقات داخل در آن را تحت كنترل آدمى در مى‏آورد. عزم انسان را در پیمودن مسیر خود جزم كرده و كمك مى‏كند تا راه را تا آخر طى نماید. آرى یاد پروردگارى كه واجد صفاتى همچون رحمان و رحیم، جواد و كریم و خیرخواه مى‏باشد و حل هر مشكلى در برابر قدرتش‏ بسیار آسان مى‏باشد، بى‏تردید مایه آرامش دل‏ها و تقویت باورها مى‏گردد. از طرفى دیگر در نظرگاه قرآن یاد خدا باعث جلوگیرى از زشتى‏ها نیز مى‏گردد:

أَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى‏ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ (عنكبوت: 45)

 «نماز را بر پادار كه نماز (انسان را) از زشتى‏ها و گناه باز مى‏دارد و یاد خدا بزرگتر است.

یاد خدا كه روح نماز مى‏باشد انسان را متوجه نعمت‏هاى الهى كرده و باعث مى‏شود كه از نافرمانى بخشنده نعمت خوددارى نماید. هم چنین یاد الهى یادآور عدل الهى گردیده باعث مى‏شود آدمى همواره خود را در برابر خداوند ببیند و این حالت، زمینه ترك گناه و اقبال به امر خیر را در وجود آدمى رشد مى‏دهد.

یاد الهى و ذكر خداوند مایه صفا و نورانیت دل است. بدیهى است كه این نورانیت درون، تقویت ابعاد روحى وجود انسان را به همراه دارد.

در قرآن مى‏خوانیم كه نتیجه یاد الهى خروج از ظلمتها و حركت به روشنایى است:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِیراً وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِیلًا هُوَ الَّذِی یُصَلِّی عَلَیْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِیُخْرِجَكُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِینَ رَحِیماً (احزاب:43-41)                

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید خدا را یاد كنید و صبح و شام او را تسبیح گویید. او كسى است كه بر شما درود و رحمت مى‏فرستد وفرشتگان او نیز براى شما تقاضاى رحمت مى‏كنند تا شما را از ظلمات (جهل و شرك و گناه) به سوى نور (ایمان و علم و تقوا) رهنمون گردد. او نسبت به مؤمنان همواره مهربان بوده است.

نكته قابل توجه در این آیه آن است كه بعد از امر به مومنان در مورد ذكراللَّه آن هم به صورت وسیع و گسترده و هم چنین دستور به تسبیح ذات پاك او خبر از درود و رحمت خداوند و دعاى فرشتگان مى‏دهد و نتیجه آن را خروج از ظلمت‏ها به سوى روشنایى ذكر مى‏كند. آیا این همان نیست كه ذكر خدا اثر عمیقى در زدودن تاریكى‏ها و رذائل اخلاقى از درون جان انسان دارد و او را تدریجاً به فضائل اخلاقى مى‏آراید؟





طبقه بندی: دین شناسی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
به اشتراک گذاری:

نوشته شده در تاریخ : دوشنبه هفدهم مردادماه سال 1390 توسط : احمد صادقی