اسلام ناب


بررسى یك شبهه‏

سؤال:در آیه مباهله چگونه الفاظ جمع (یعنى‏ انْفُسَنا وَ نِسائَنا) در مفرد و «ابْنائَنا» در مورد تثنیه استعمال شده است؟

«فَمَنْ حَاجَّكَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبینَ »

پاسخ: بین مصداق و مفهوم نباید خلط كرد؛ زیرا منظور این نیست كه معانى كلمات «انفس» «نساء» و «ابناء» على، فاطمه و حسنین علیهم السلام هستند، بلكه این الفاظ در معناى خود، كه جمع است، استعمال شده، اما پیامبر صلى الله علیه و آله در مقام امتثال امر خداوند، مصداقى جز آنها را نیافت و پیامبر صلى الله علیه و آله مى‏ خواهد بگوید: «پروردگارا، من جز اینان (اهل بیت) كسى را نیافتم تا براى مباهله دعوت كنم.» [1]

در آیه‏ مباهله [2]، با اینكه تنها یك زن «فاطمه زهرا (سلام الله علیها)» در جمع مردان «پیامبر و على و حسنین (علیهم السلام)» حضور داشت، اما قرآن برایش واژه جمع «نسائنا» آورده‏است؛                       

در آیات قرآن، در موارد متعدد دیگرى نیز صیغه جمع براى اطلاق بر مفرد به كار رفته است؛ مانند:

 «الَّذینَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ انَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ» [3]

كسانى كه مردم به آنها گفتند: دشمنان علیه شما اجتماع كرده‏اند، از آنها بترسید.

مراد از «النّاس»، طبق قول همه مفسران یك فرد است حالا یا آنچنان كه جمعى از مفسّران تصریح كرده‏اند، نعیم بن مسعود است كه از ابوسفیان اموالى گرفته بود تا مسلمانان را از قدرت مشركان بترساند. [4]یا غیر او، در هر حال منظور یك نفر است كه این سخن را گفته است ولى از او با لفظ جمع تعبیر شده است.

منابع:

امامت از دیدگاه عقل و نقل، ص: 105 مؤلف:جعفر كریمى‏

امامت و رهبرى، ص: 35 مؤلف:على نورى- صفر علیپور

-----------------------------------------------------

[1] المیزان، ج 3، ص 245- 248.

[2]  آل عمران، آیه 61.

[3]  آل عمران، آیه 173.

[4] التفسیر الكبیر، ج 9، ص 99.






طبقه بندی: راهنما شناسی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
به اشتراک گذاری:

نوشته شده در تاریخ : دوشنبه دوم خردادماه سال 1390 توسط : احمد صادقی