اسلام ناب


یکی از فرقه‏هایى كه در مقابل اكثر مسلمین قرار گرفته، فرقه‏اى موسوم به «وهابیت» است. این فرقه منسوب به مؤسس آن محمّد بن عبدالوهاب بن سلیمان نجدى است. او كسى است كه با ادعاى احیاى توحید وسلفى‏گرى همان عقاید و افكار ابن‏تیمیه را در شبه‏جزیرةالعرب پیاده كرده، و آل‏سعود مجرى آن افكار گشت. این فرقه از قرن دوازده تاكنون برجاى‏مانده است.

گوشه هایی از عقاید وهابیت که مطابق آراء ابن تیمیه‏ می باشند:

1- تحریم نماز و دعا در كنار قبور اولیا

ابن تیمیه مى‏گوید: «نماز خواندن در كنار قبور مشروع نیست. هم چنین قصد مشاهد كردن به جهت عبادت در كنار آنها از قبیل نماز، اعتكاف، استغاثه، ابتهال و قرائت قرآن، مشروع نیست، بلكه باطل است.»[1]

2- تحریم زیارت قبور

از جمله كسانى كه شدیداً با زیارت قبر پیامبر صلى الله علیه و آله و دیگر اولیاى الهى مقابله مى‏كند ابن تیمیه است. او در جایى مى‏گوید: «تمام احادیث زیارت قبر پیامبر صلى الله علیه و آله ضعیف؛ بلكه دروغ است.»[2]

3- تحریم استغاثه به غیر خدا

ابن تیمیه مى‏گوید: «اگر كسى به شخصى كه از دنیا رفته بگوید: مرا دریاب، مرا كمك كن، از من شفاعت كن، مرا بر دشمنم پیروز گردان و امثال این درخواست‏ها كه تنها خدا بر آن قدرت دارد، از اقسام شرك است.»[3]و در جاى دیگر مى‏گوید: «اگر كسى چنین گوید باید توبه كند و گرنه كشتنش واجب است».[4]

4- تحریم برپایى مراسم‏

ابن تیمیه درباره برپایى مراسم جشن در اعیاد و ولادت‏هاى بزرگان دین مى‏گوید:«اعیاد، شریعتى از شرایع است كه در آن باید از دستورها متابعت نمود، نه آن كه بدعت گذارى كرد. این عمل همانند اعمال نصارى است كه حوادث حضرت عیسى علیه السلام را عید مى‏گیرند.»[5]

5- تحریم قسم به غیر خداوند

ابن تیمیه در این مورد مى‏گوید: «قسم خوردن به غیر خداوند مشروع نیست، بلكه از آن نهى شده است.»[6]

6- نسبت دادن جسمیت به خدا

ابن تیمیه در یكى از فتواهاى خود مى‏گوید: «آنچه در قرآن و سنت ثابت شده و اجماع و اتفاقِ پیشینیان بر آن است، حقّ مى‏باشد. حال اگر از این امر، لازم آید كه خداوند متّصف به جسمیت شود اشكالى ندارد، زیرا لازمه حقّ نیز حقّ است.»[7]

ابن بطوطه مى‏گوید: «در دمشق شخصى بود از بزرگان فقهاى حنبلى به نام تقى الدین ابن تیمیه، در هر علمى سخن مى‏گفت، لیكن مشكلى در عقل خود داشت. زمانى كه در دمشق بودم، روز جمعه‏اى بر او وارد شدم در حالى كه بر منبر جامع دمشق مردم را موعظه مى‏كرد، از جمله مطالبى كه گفت این بود كه: خداوند به آسمان دنیا مى‏آید همان گونه كه من از منبر پایین مى‏آیم. این را گفت و از منبر پایین آمد.»[8]

منبع:شیعه شناسى و پاسخ به شبهات،على اصغر رضوانى‏ ج‏2،: ص 535

------------------------------------------------------------
[1] مجموعة الرسائل و المسائل، ج 1، ص 60.

[2] التوسل و الوسیله، ص 156.

[3] الهدیة السنیّة، ص 40.

[4] زیارة القبور، ص 17 و 18.

[5] اقتضاء الصراط المستقیم، ص 293 و 295.

[6] مجموعة الرسائل و المسائل، ج 1، ص 17.

[7] الفتاواى، ج 5، ص 192.

[8] رحلة ابن بطوطه، ص 95 و الدرر الكامنة، ابن حجر عسقلانى، ج 1، ص 154





طبقه بندی: دین شناسی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
به اشتراک گذاری:

نوشته شده در تاریخ : یکشنبه بیست و پنجم اردیبهشتماه سال 1390 توسط : احمد صادقی