قرار بود که من، با قرار تر باشم

در این هزار زمستان، بهار تر باشم

قرار بود که در غارت شب وحشی

ز انتظار سحر، انتظار تر باشم

قرار بود که در کوچه های بودن تلخ

برای آمدنت استوار تر باشم

قرار بود که تنها تو را بخوانم و بس

در این کویر، تو را دل سپارتر باشم

قرار بود...وفا کردی و نکردم من

چنین مباش که از خار، خوارتر باشم

قسم به آمدن و عدل و صلح و لبخندت

روا مدار کزین وامدارتر باشم

 اللهــــــــم عجل لولیــــــــک الفـــــــــرج

---

|+| نوشته شده توسط احمد صادقی(طلبه) در جمعه هفتم بهمنماه سال 1390 و ساعت 05:23 ب.ظ | نظر شما ()|داغ کن ! :

سلام دوستان عزیز امیدوارم در این روزها و شبهای سرد زمستان ، کانون خانواده تان گرم باشد.
چند وقتی است که با همراهی شما دوستان، موضوع مهمی با عنوان فرهنگ را بررسی می کنیم، که اگر این مسئله مهم به خوبی در جامعه جا بیفتد ما دیگر هیچ مشکلی نخواهیم داشت(بعنوان مثال: نه بزهکاری، نه دزدی ، نه اختلاف طبقاتی نا عادلانه و نه مشکلات عدیده دیگر را نخواهیم داشت) و با بررسی هائی که از فرهنگ ها داشتیم، بهترین فرهنگی که پاسخگو و برطرف کننده این مشکلات است فقط و فقط فرهنگ اسلامی است .
به نظر می رسد اسلام که داعیه دار کامل ترین دین الهی برای سعادت بشر است؛بایستی بتواند همه ابعاد زندگی مادی و معنوی انسان را پوشش داده و از چیزی فروگذار نکرده باشد؛اما چه شده که اکنون مسلمین و امت های اسلامی با برخورداری از دینی جامع و متکامل،این چنین در ضعف و فرودستی به سر می برند.
تسامح مسلمانان در ثبت و ضبط دستاوردهای علمی و فرهنگی خود،سرخوردگی و خود باختگی متفکران اسلامی در برابر اندیشه های نوگرایانه غرب، انکار برتری های علمی و فرهنگی مسلمین توسط غیرمسلمانان و بالاخره باورداشت درجه چندم بودن ملتهای مسلمان به واسطه القائات بیگانگان؛از مصادیق و علل این ظلم عظیمی است که در حق اسلام و مسلمین رفته است. [1]
بنابراین در مسیر به دست آوردن فرهنگ اسلامی عواملی باعث دور ماندن از این فرهنگ ناب می شوند که باید بر طرف شوند تا اسلام واقعی در جامعه تحقق یابد.از جملۀ این عوامل می توان به تضعیف شدن آموزه های دینی اشاره کرد.
نوع آموزه های دینی سادگی،جامعیت،جاودانگی و فطری بودن آن؛مقبولیت خاصی را در دل مسلمانان به وجود آورد که به خودی خود سرعت رشد و گسترش فرهنگ دینی اسلام را فزونی بخشید.
جذابیت اسلام به حدی بود که در کمترین زمان ممکن قسمت عظیمی از جزیرة العرب و سایر مناطق دنیا را فرا گرفت و همه به آن روی آوردند، به نحوی که قرآن از این جریان عظیم با عنوان فوج فوج استفاده کرده است. "وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجًا". [2] (و ببینى كه مردم دسته ‏دسته در دین خدا درآیند ) و این فقط در سایه آموزه های دینی می تواند باشد. بشر که فطرتاً تشنۀ کسب معارف و رسیدن به کمال می باشد همیشه به دنبال چشمۀ زلال معارف بوده و هست و به اذعان همه ، اسلام همان چشمۀ زلال معرفت می باشد و کسانی که به دنبال فرهنگ ناب می باشند باید از این چشمۀ زلال بهره برده و بتوانند آن را در زندگی شان جریان بدهند و در کلام و فعلشان به آن عمل کنند. در مقابل کسانی که از این چشمۀ زلال محروم مانده اند ، نتوانسته اند به کمال برسند و به سعادت نرسیده اند.
بنابراین جامعه ای که می خواهد رنگ فرهنگ اسامی به خود بگیرد باید پایبند به آموزه های دینی باشد و در رفتار و گفتار و کردارش به آن عمل کند . چنین جامعه ای همان مدینه فاضله است که خیلی ها آرزو دارند در چنین جامعه ای زندگی کنند.به امید تحقق این آرزو
--------------------------------------------------------------------
[1] نقش اهل بیت(ع) و شیعیان در شکل گیری فرهنگ و تمدن اسلامی/محمد احمدی
[2] سوره نصر – آیه 2

---

|+| نوشته شده توسط احمد صادقی(طلبه) در دوشنبه بیست و ششم دیماه سال 1390 و ساعت 11:57 ب.ظ | نظر شما ()|داغ کن ! :

سلام فرا رسیدن أربعین حسینی را خدمت شما عاشقان أباعبدالله الحسین(علیه السلام) تسلیت عرض می کنم.
-----------------------------------------------------
تا سایه سرت به سر محملم فتاد
برخاست آتش غم و بر حاصلم فتاد
یک اربعین بود که ندیدم جمال تو
وین است شعله ای که بر آب و گلم فتاد
ای کشتی نجات ز طوفان دوری ات
موج بلا و حادثه بر ساحلم فتاد
بودم هزار مشکل و از رنج هر اسیر
یک مشکل دگر به روی مشکلم فتاد
برخاست آتش از دل و اشکم به رُخ دوید
دل هر زمان به یاد ابوفاضلم فتاد
دارم من از خرابه بسی خاطرات تلخ
مُردم همین که بار در آن منزلم فتاد
شد گریه رقیه سبب تا ببینمت
هر چند باز داغ دگر بر دلم فتاد
شد باز بند دست من و باز کی شود
بند مصیبتی که به پای دلم فتاد 

منبع: مرکز اطلاع رسانی و مؤسسه فرهنگی هنری شهید آوینی

---

|+| نوشته شده توسط احمد صادقی(طلبه) در جمعه بیست و سوم دیماه سال 1390 و ساعت 08:03 ب.ظ | نظر شما ()|داغ کن ! :

سلام دوستان عزیز
امام حسین (علیه السلام) مجاهدی نستوه و بزرگ است که آرمان او همواره در بستر زمان جاری است و بر همه نسلها می گذرد و هر زمین حاصلخیزی را سیراب می کند ، و هر نهال تشنه ای را حیات و خرمی می بخشد . او آموزگار بزرگ انسانیت ، آزادگی و شهادت طلبی است.
امام حسین (علیه السلام) و قیام او در احیای تمدن اسلامی نقش بسزائی داشته است بطوری که نام و یاد او تا امروز زنده مانده است و با وجود اینکه قرنها از واقعه عاشورا گذشته است، اما این رویداد چون خورشیدی عالمتاب گرمابخش وجود کسانی است که در راه مبارزه با ظلم و بیداد گری و سلطه خواهی به پا خاسته اند و برای اصلاح امور و احیای فرهنگ و تمدنی عظیم اسلامی تلاش می کنند.

پیامدهای نهضت عاشورا در احیاء فرهنگ اسلامی :

1. تمایز اسلام راستین و اسلام دروغین:

مهم ترین اثر قیام عاشورا، تفکیک اسلام راستین از اسلام دروغین بود. کربلا، توطئه سقیفه را افشا کرد و غاصبان خلافت پیامبر صلی الله علیه وآله را به جامعه نشان داد و فرق بین خلافت اسلامی و سلطنت موروثی را بر مردم آشکار ساخت. علامه شهید، سید حسن شیرازی می گوید: «امام حسین علیه السلام با شهادت خود توانست حساب خلافت انحرافی را از اسلام جدا کند و پرده از واقعیت عنصر اموی بردارد تا مردم متوجه شوند خلافت بنی امیه، یک حکومت جاهلی است که لباس اسلام بر تن پوشیده است. بدین ترتیب، مردم دریافتند که حکومت اموی، یک سلطنت ظالمانه است که هیچ ربطی به اسلام ندارد ... بر اثر قیام امام حسین علیه السلام، ماهیت حقیقی تمام خلفای پس از حضرت، بلکه پیش از حضرت هم کشف شد و لذا خلفای دیگر، از امویان، عباسیان و عثمانیان، نتوانستند کارهای نامشروع خود را به نام اسلام، انجام دهند».[1]

ادامه مطلب

---

|+| نوشته شده توسط احمد صادقی(طلبه) در سه شنبه بیستم دیماه سال 1390 و ساعت 07:48 ب.ظ | نظر شما ()|داغ کن ! :

به نام خدای بصیر و دانا که ما را به داشتن بصیرت دعوت می کند.
سلام دوستان عزیز سالروز فرا رسیدن حماسه  9دی و روز بصیرت و میثاق امت با ولایت را خدمت همۀ شما حماسه آفرینان تبریک عرض می کنم.
یکی از دغدغه هائی که برای همه وجود دارد اینست که آیا بصیرت در وجود آنها وجود دارد یا نه؟ معمولاً داشتن و یا نداشتن بصیرت در مرحلۀ امتحان و آزمایش الهی مشخص می شود و این بر حسّاسیّت مسئله می افزاید، چون شاید سعادت و شقاوت انسان در گرو یک تصمیم باشد که در همان زمان امتحان روی دهد. و از این رو انسانهای زیادی در طول تاریخ با وجود سابقۀ درخشان به خاطر عدم شاخصۀ بصیرت در زمان امتحان و فتنه، نتوانستند از این امتحان بزرگ الهی سرافراز خارج شوند.
بنده برای پاسخ به این دغدغه و از باب علاج واقعه قبل از وقوع کردن، تصمیم گرفتم شاخصه های بصیرت را برایتان معرفی کنم و در صورت نداشتن شاخصه ای، آن شاخصه را در خود تقویت کنیم.

شاخصه های بصیرت:

1.تشخیص حق و باطل: مقام معظم رهبری حفظه الله می فرمایند: آنچه در عبادت و معنویت تأثیرگذار می باشد، روح عبادت است و اگردر کسانی که به تقدس، زهد و عبادت شهرت یافته اند، روح عبادت نباشد، جبهة حق را از باطل تشخیص نداده و غالباً گمراه می شوند، همانند برخی از خوارج که آنچنان به عبادت شهرت یافته بودند که اصحاب امیرالمؤمنین علیه السلام را تحت تأثیر قرار می دادند؛ اما در جنگ جمل در صف دشمنان حضرت قرار گرفتند.
در روایتى از امام صادق علیه السلام نقل شده است كه اگر امیرالمؤمنین علیه السلام با اهل قبله نمى جنگید، تكلیف اهل قبلة بد و طغیان گر تا آخر معلوم نمى شد. این على بن ابى طالب علیه السلام بود كه این راه را باز نمود و به همه نشان داد كه چه كار باید كرد. رزمندگان، وقتى كه به بعضى از سنگرهاى جبهة مهاجم وارد مى شدند و آنها را اسیر مى گرفتند، در سنگرهایشان مهر و تسبیح پیدا مى كردند! بله، درست مثل همان كسانى كه مقابل امیرالمؤمنین علیه السلام قرار داشتند و نماز هم مى خواندند و نتیجتاً یك عده هم به شبهه مى افتادند.[1]

2.وظیفه شناسی: گاهی برخی افراد با وجود آگاهی و بصیرتی که نسبت به مسائل وجود دارد، سکوت اختیار کرده و به دفاع از حق قیام نمی کنند و چه بسا افراد بسیاری باشند که با کلام و سخن ایشان به یاری حق به پا خیزند؛ اما متأسفانه خود سنگ بی طرفی را به سینه زده و اعلام موضع نمی کنند. خطر این گونه افراد به مراتب از افرادی که اصطلاحاً ساز مخالف زده و علناً مخالفت خود را به رخ دیگران می کشند، بیشتر است.

3.شبهه زدایی: دوران دشوار هر انقلابى، آن دورانى است كه حق و باطل در آن ممزوج شود. امیرالمؤمنین علیه السلام از چنین وضعی پیوسته مى نالید و می فرمود: «وَ لَكِنْ یُؤْخَذُ مِنْ هَذَا ضِغْثٌ وَ مِنْ هَذَا ضِغْثٌ فَیُمْزَجَانِ فَهُنَالِكَ یَسْتَوْلِی الشَّیْطَانُ عَلَى أَوْلِیَائِهِ؛[2] امّا قسمتى از حقّ و قسمتى از باطل را مى گیرند و به هم مى آمیزند، آنجاست كه شیطان بر دوستان خود چیره مى گردد.»
در دوران شبهه و در دوران جنگ با كافر غیر صریح، جنگ با كسانى كه مى توانند شعارها را بر هدفهاى خودشان منطبق كنند، بسیار بسیار دشوار است. باید هوشیار بود.[3]

4.اهل صبر و بصر بودن: رهبر معظم انقلاب حفظه الله می فرمودند: «ما بارها عرض كرده ایم كه امیرالمؤمنین علیه السلام در جنگ صفین - شاید این جمله را در بارة عمار هم فرموده باشد - مكرر این جمله را مى فرمود: «وَ لَا یَحْمِلُ هَذَا الْعَلَمَ إِلَّا أَهْلُ الْبَصَرِ وَ الصَّبْرِ» چه عبارت زیبایى هم هست! حروف بصر و صبر یكى است، تركیبش دوتاست، و چه زیبا! فقط اهل بصیرت و پایدارى مى توانند این پرچم را بردارند. بصیرت را باید در خودمان تقویت كنیم.»[4]

5.ولایت پذیری: روزی مردی خدمت امیرالمؤمنین علیه السلام رسید و پرسید: «کمترین چیزی که انسان در پرتو آن جزو مؤمنان خواهد شد، چیست؟ و کمترین چیزی که با آن جزو کافران می شود کدام است؟» حضرت جواب داد: «کمترین چیزی که انسان به سبب آن در زمرة گناهکاران در می آید این است که ولایت ما را نپذیرد.» آن مرد گفت: «یا امیرالمؤمنین! منظورت از ما چه کسانی است؟» حضرت فرمود: «همانهایی که خداوند اطاعتشان را در ردیف اطاعت خود و پیامبر خود قرار داده است و فرمود: «أطیعُوا اللهَ وَ أطیعُوا الرَّسُولَ و أُولِی الْأمْرِ مِنْکُمْ».[5]
امام باقر(ع) فرمود: «وَ لَمْ یُنَادَ بِشَیْ‏ءٍ كَمَا نُودِیَ بِالْوَلَایَةِ؛[6] برای هیچ امری به اندازة امر ولایت، فریاد زده نشد.»

6.تسلیم و پذیرش حكم خدا و ولیّ خدا: «فَلا وَ رَبِّكَ لا یُؤْمِنُونَ حَتَّى یُحَكِّمُوكَ فِیما شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لا یَجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَیْتَ وَ یُسَلِّمُوا تَسْلِیماً»[7]؛ «به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود، مگر اینكه در اختلافات خود تو را به داوری طلبند، و سپس از داوری تو در دل خود احساس ناراحتی نكنند و كاملاً تسلیم باشند.» این آیه می‌فهماند كه باید در برابر حكم خدا، رسول خدا و ولیّ خدا تسلیم بود و حتی در دل نیز، تردیدی نباید داشته باشیم، نه اینكه در برابر حكم خدا و ولیّ خدا، عمل خود را تحمیل كنیم؛ بلكه اعتماد به اینكه این حكم از طرف خدا و ولیّ خداست و قطعاً از اشراف بیش‌تر، عمق بیش‌تر، جامعیت بیش‌تر، دقت بیش‌تر و حمایت بیش‌تر برخوردار است، عقل خود را در برابر آن تسلیم كنیم؛ وگرنه در ایمان ما خلل ایجاد می‌كند.
امروز حكم ولایت الهیه فقیه، همان حكم ولیّ خدا، رسول خدا و حكم الهی است كه امام بزرگوارمان به خوبی آن را تبیین كردند.

7.لحظه‌شناسی: مشکل برخی از افراد و مجموعه ها این است: بی ایمان نیستند، بی شوق و بی محبت هم نیستند؛ اما لحظه شناس نیستند. لحظه را باید شناخت، نیاز را باید دانست. فرض بفرمایید کسانی در کوفه دلهاشان پر از ایمان به امام حسین علیه السلام بود، به اهل بیت علیهم السلام هم محبت داشتند، اما چند ماه دیرتر وارد میدان شدند؛ همه شان هم به شهادت رسیدند، پیش خدا هم ماجورند؛ اما کاری که باید بکنند کاری نبود که آنها کردند؛ لحظه را نشناختند؛ عاشورا را نشناختند؛ در زمان آن کار را انجام ندادند. اگرکاری که توابین درمدتی بعد از عاشورا انجام دادند، درهنگام ورود جناب مسلم انجام می دادند، اوضاع عوض می شد، ممکن بود حوادث جور دیگری حرکت بکند. شناسایی لحظه ها و انجام کار در لحظه های مورد نیاز، خیلی چیز مهمی است.[8]   

8.وفاداری به ولایت: از جمله درسهای گرانبهای واقعه کربلا وفاداری به ولایت می باشد که حتی تا آخرین لحظات عمرشان وفاداریشان را حفظ کردند و جانهای پاک خود را در راه وفاداری به ولایت در طبق اخلاص گذاشتند. حال ما هم بنابر عهدی که با ولایت بسته ایم آماده ایم جان نا قابل خود را تقدیم ولایت کنیم.

----------------------------------------------------------------------------------------------

---

|+| نوشته شده توسط احمد صادقی(طلبه) در پنجشنبه هشتم دیماه سال 1390 و ساعت 01:10 ب.ظ | نظر شما ()|داغ کن ! :